Επιλέξτε τη γλώσσα σας

Το Κριμίνι

...του χθες και του σήμερα...

Γενέθλια γη,
μεγάλη αγάπη της ζωής μου!

Στους κόρφους σου μεγάλωσα
και πήρα από σε την άγια γνώση
και την πανάκριβη αρετή.

Στο βράχο σου έμεινα ασάλευτος
και σε τραγούδησα πολύτροπα.
Τους θρύλους σου ανάστησα,
στα μυστικά σου έδωσα διάρκεια
και φως!

Κι όταν θα πέσω,
γίγαντας από τη γνώση σου
κι από την ομορφιά σου,
ανάριο θέλω το χώμα σου,
ν΄ ακούω τ΄ ανθρώπινα μηνύματα,
τα τραγουδήματα της πλάσης.

Νανούρισμα η ανάσα σου,
χάδι μου οι παλμοί σου!
Παντοτινό μου όνειρο,
αγαπημένη μου γενέθλια γη!
────────────────────
...Ο τόπος όπου γεννιέται κανείς και μεγαλώνει είναι μια ζωντανή πραγματικότητα που ενώνεται σφιχτά με τη ζωή του. Το δεσμό αυτό με τη γενέθλια γη τον δυναμώνει ακόμη περισσότερο η γνώση της τοπικής ιστορίας.

Χωρίς τη γνώση αυτή, το παρελθόν, με το οποίο συνδεόμαστε βιολογικά, δεν είναι δυνατόν να το αγαπήσουμε και να το κάνουμε οδηγό της ζωής μας. Η άγνοια της τοπικής ιστορίας μας εμποδίζει ακόμη να μετρήσουμε τις δυνάμεις του παρόντος και να ατενίσουμε προς το μέλλον.

Η ζωή φέρνει το παρελθόν μέσα της, που αν θελήσουμε να το αγνοήσουμε, αγνοούμε τον εαυτό μας. Γι αυτό ένα από τα πρώτα μαθήματα της ζωής μας πρέπει να είναι κι η τοπική ιστορία...
Φώτης Δ.Παπανικολάου