Το Κριμίνι, ένα από τα ιστορικά χωριά του Βοΐου στη Δυτική Μακεδονία, διαδραμάτισε έναν ιδιαίτερο ρόλο κατά τον 18ο και 19ο αιώνα. Μέσα στην αλλοφροσύνη μιας ομαδικής φυγής, γεννήθηκε το Κριμίνι στις αρχές του δέκατου όγδοου αιώνα. Οι πρώτοι, κάτοικοι ήταν αυτόχθονες, λίγες οικογένειες ασχολούμενες με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Απετέλεσε όμως συνοικισμό και πήρε το όνομα Κριμίνι όταν μια ομάδα Παλιοκριμινιωτών ήρθαν κι εγκαταστάθηκαν εδώ.
Το Κριμίνι, παρά το μικρό μέγεθός του, αποτέλεσε τμήμα της συλλογικής προσπάθειας των χωριών του Βοΐου να διατηρήσουν την πολιτιστική και εθνική τους ταυτότητα κατά την Οθωμανική κυριαρχία. Η συμβολή του σε θέματα θρησκείας, παιδείας και οικονομικής άνθισης το καθιστά χαρακτηριστικό παράδειγμα της ιστορικής πορείας των ορεινών κοινοτήτων του Βοίου.
Κατά το πρώτο μισό του 20ου αιώνα το Βόιο απελευθερώνεται από την Οθωμανική κυριαρχία και ενσωματώνεται στην Ελλάδα.
Το Κριμίνι, αν και μικρότερο από τα μεγαλύτερα κεφαλοχώρια, συνδέθηκε με τη γενικότερη κοινωνικοοικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη της περιοχής. Διατήρησε παραδοσιακά χαρακτηριστικά, με πετρόχτιστα σπίτια, εκκλησίες και σχολείο που αποτελούν μαρτυρίες της αρχιτεκτονικής και της τέχνης της εποχής. Γίνεται το πρώτο τηλεφωνικό κέντρο της περιοχής, αγοράζει ραδιόφωνο, αποκτά αίθουσα τελετών στο σχολείο, πίστα για τη διοργάνωση χορών και μόνιμη συγκοινωνία με το Τσοτύλι.
Οι κάτοικοι του Κριμινίου ασχολούνταν κυρίως με τη γεωργία, την κτηνοτροφία, την αμπελουργία και τη ραπτική. Την περίοδο αυτή αναδείχθηκαν εξαίρετοι τεχνίτες στην οικοδομική (καλφάδες), ξυλουργική, χρυσοχοΐα, υποδηματοποΐα, αγγειοπλαστική και άλλες τέχνες.
Η λαίλαπα του Β'ΠΠ πέρασε και από το Κριμίνι. Κατά τις επιδρομές των Γερμανών που έγιναν στις 5 Αυγούστου 1943 και στις 13 Ιουλίου 1944 πυρπολήθηκε και καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά.
Τον Οκτώβριο του 1944 η Ελλάδα ελευθερώνεται, αλλά πριν οι Κριμνιώτες ανακάμψουν, αρχίζει ο εμφύλιος πόλεμος. Ο φόβος ενός νέου χαλασμού ερημώνει το χωριό την Άνοιξη του 1947. Με τη λήξη του Εμφυλίου και στις αρχές του 1950 αρχίζει ο επαναπατρισμός των κατοίκων.